Wchodzimy w rytm, Świt Nadziei i Życia

 


nadzieja umiera ostania

z szumem wiatru

nad oceanem

a my szumimy

szeleszcząc

w srebrzystość

z każdym porankiem
wdechem narodzin
odnajdujemy siebie

w każde narodziny
rozświetlą się
nasze dłonie
ku sobie
pochwycą się
ku słońcu!

Radosław Lemański

 01.01.2026


 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Z Synem

Dziękuję Kubo