Usłysz serca wołanie...
Promieniu słoneczny
co rozpraszasz cienie
od ziemi odbity
w powietrzu rozbity
I Ty, co chwytasz go w dłonie
Człowieku zagubiony
Co skrzydła zmieniłeś
na „skarby” mamony
Ufność Twa zrodzi się z Ciszy
I w Nadziei jest Trwanie
Cień zmartwychwstanie
Usłysz serca wołanie...

Komentarze
Prześlij komentarz