Polak jak Ikar

nagły rozbłysk w przestworzach

a dosięga bruku

chce lecieć na Marsa

a w domu brak chleba

genialny w słowach

idiota w planowaniu

gdy w białą kartkę ojczyzny

żongluje czerwoną nadzieją

w zachłanne usta mamony

Komu oddajesz serce

okruszku dnia każdego

Kiełbaso poczwórnie zgrillowana

chmielu akuratnie schłodzony

okazjo niedzielnego marketu

twoja chata skraja

i twoje twojsze najtwojsze

nasze wasze na zdrowie

i niedzielny paciorek

No kto mi dziś wyzna

czym ma Ojczyzna?

„Bo pola, sioła, okopy

I krew, i ciało, i ta jego blizna”?

Radosław Lemański