O Polsko! Lamentacja - wiersz

 

Radosław Lemański

O Polsko! Lamentacja. Droga krzyżowa z Polską.

 

jakże teraz wąsko

paciorkiem liczona

na szali

polna Biedronka

biało - czerwona

odmierzona

udręczona

Polsko

już nie swojsko

bruki Twe stąpam

pełnej gali

piórko i wstążko

tak bez znaczenia

gdy w obcą -

Macierz się zmienia

Polsko

Rany twe bolą!

A ty w nie – Solą!

Chleb Twój spowszedniał

że szkoda Nieba

gdy brat już nie – brak

Wniebowstąpienia

i odkupienia

Tak Bosko!

Kraj mój Zmartwiały

Ukrzyżowany!

Że kim się stałaś?

Aż tak zmarniałaś

ubiczowana

słowem wieszana

łajnem oblana

O Polsko!

Wiosną i latem

Wyborczym katem

W poniewierce

Panierce

Niebosko!

Kraju podniebny

Tak sercu Potrzebny

A tak nie-gościnny

Choć Polak zawsze

winny – niewinny

Dlatego Polsko

My – twoje wojsko

ludzie - z - korzeni

krwią umęczeni

z dziada pradziada

Jaka więc rada?

O Polsko!

Obudź się

Wołam Cię!

Wzywam Cię!

Siostro i Bracie!

Nim Polin stanie się.

10.04.2022