O Polsko! Lamentacja, z wykorzystaniem wiersza C.K. Norwida Moja Piosnka
O Polsko!
jakże teraz wąsko
paciorkiem liczona
na szali
polna Biedronka
biało - czerwona
odmierzona
udręczona
Polsko
już nie swojsko
bruki Twe stąpam
pełnej gali
piórko i wstążko
tak bez znaczenia
gdy w obcą -
Macierz się zmienia
Polsko
Rany twe bolą!
A ty w nie – Solą!
Chleb Twój spowszedniał
że szkoda Nieba
gdy brat już nie – brak
Wniebowstąpienia
i odkupienia
Tak Bosko!
Kraj mój Zmartwiały
Ukrzyżowany!
Że kim się stałaś?
Aż tak zmarniałaś
ubiczowana
słowem wieszana
łajnem oblana
O Polsko!
Wiosną i latem
Wyborczym katem
W poniewierce
Panierce
Niebosko!
Kraju podniebny
Tak sercu Potrzebny
A tak nie-gościnny
Choć Polak zawsze
winny – niewinny
Dlatego Polsko
My – twoje wojsko
ludzie - z - korzeni
krwią umęczeni
z dziada pradziada
Jaka więc rada?
O Polsko!
Obudź się
Wołam Cię!
Wzywam Cię!
Siostro i Bracie!
Nim Polin stanie się.
10.04.2022
Komentarze
Prześlij komentarz