Jasna strona Księżyca, wiersz

 

Radosław Lemański

Jasna strona Księżyca

 

Stanąłem na skraju Księżyca

Włos rozpuszczając strumieniem

Czyjś Głos mnie mocno zachwyca

Kim Jesteś, co Wołasz? - Nie wiem

 

W głąb tego Głosu wsłuchany

W Twe Ziemio mocne wołanie

Rozrywam pokus kajdany

Niech Księżyc w Słońce się stanie.

 

Rozbłyska Światło w Mych dłoniach

I jasnym Księżyc się staje

A Ziemia znów cała w woniach

Gdy Duszy Mej Ciche śpiewanie... 

 

Gdy myśli rój trapi Cię wielce

Zmęczy drogi rozstanie

we własne wsłuchaj się Serce

Odpowie na Głosu wołanie